نصیحت

نصیحت :

 روزی که تو مـرا در دوران پیـری ببینـی ، سعـی کن صبور باشـی و مـرا درک کنـی اگـر من در هنگام خـوردن غذا

خود را کثیف مـی کنـم ، اگـر نمیتوانـم خـودم لباسهایـم را بپوشـم ، صبـور باش و زمانـی را به خاطـر بیـاور که من

ساعتها از عمـر خود را صرف آمـوزش همین مـوارد به تـو کـردم  . اگـر در هنگام صحبت با تـو ، مطلبـی را هـزار بار

تکـرار مـی کنم ، حـرفم را قطـع نکن و به من گوش بده هنگامـی که تو خـردسال بـودی ، مـن یک داستان را هـزار بـــار

برای تو مـی خواندم تا تو به خـواب بـری  . هنگامی که مایل به حمام رفتن نیستم، مـرا خجالت نده و به من غر نزن

زمانی را به خاطـر بیاور که من برای به حمام بردن تو به هزار کلک و ترفند متوسل می شـدم هنگامی که ضعف مرا در

استفاده از تکنولوژی جدید می بینی، به من فرصت فراگیـری آن را بده و با لبخند تمسخرآمیـز به مـن نگاه نکن  . من به تو

چیزهای زیادی آموختم... چگونه بخوری، چگونه لباس بپوشی . . .   و چگونه با زندگی مواجه شوی  . هنگامی که در

زمان صحبت، موضوع بحث را از یاد می برم ، به من فرصت کافـی بده که به یاد بیاورم  در چه مورد بحث میکردیم و

اگـر نتوانستم به یاد بیاورم ، از مـن عصبانی نشو  ! مطمئن باش که آنچه برای من مهم است با تو بودن و با تو سخن گفتن

است نه موضوع بحث  . اگـر مایل به غذا خوردن نبودم ، مرا مجبور نکن .  به خوبی مـی دانم که چه وقت باید غذا

بخورم  . هنگامـی که پاهای خسته ام به من اجازه راه رفتن نمی دهند دستانت را به من بده ... همانگونه که در کودکی

اولین گامهایت را به کمک من برداشتی  . . . و اگر روزی به تو گفتم که نمی خواهم بیش از این زنده باشم و دوست دارم

بمیرم عصبانی نشو . روزی خواهی فهمید که من چه می گویم  . تو نباید از اینکه مرا در کنار خود می بینی احساس غم ،

خشم و ناراحتی کنـی . تو باید در کنار من باشی و مرا درک کنی و مـرا یاری دهـی ، همانگونه که من تو را یاری کردم

که زندگی ات را آغاز کنی  . مرا یاری کن در راه رفتن . مرا با عشق و صبوری یاری ده که راه زندگی ام را به پایان

ببـرم مـن نیز پاداش تو را با لبخنـدی  و عشقـی که همـــواره به تـــــو داشته ام خواهم داد   .

                                                              دوستت دارم پسرم